W tym samym roku sobór biskupów, pod kierunkiem metropolity, zreorganizował również prowadzone przez Kościół szkoły, w tym seminarium duchowne w Warszawie.
Udał się wówczas do Grodna, gdzie biskup Antoni (Marcenko) skierował go do pracy w parafii prawosławnej w Świsłoczy w charakterze psalmisty.
W latach 1971–1972 metropolita korespondował z prymasem Polski Stefanem Wyszyńskim w sprawie konfliktów prawosławno-katolickich o przynależność obiektów sakralnych w Polanach, Komańczy i Rokosowie.
Uroczystości pogrzebowe miały miejsce 13 lutego 1998 w soborze w Warszawie, w obecności przedstawicieli Patriarchatu Konstantynopolitańskiego (metropolita Paryża Jeremiasz) i Patriarchatu Moskiewskiego (metropolita wołokołamski Pitirim (Nieczajew)), przedstawicieli władz państwowych i innych Kościołów chrześcijańskich działających w Polsce.
W ocenie Piotra Gerenta okres kierowania Kościołem przez Bazylego (Doroszkiewicza) należy ocenić za ważny i niełatwy, w którym podjęto szereg istotnych dla jego rozwoju inicjatyw .
