Li, tamen, ankaŭ estis anglikana jakobito, kiu batalis por la patro de la princo Charles Edward Stuart dum la ribelo de 1715 kaj estis kaptita okaze de la batalo de Sheriffmuir, antaŭ ol forsavi sin el la kastelo de Stirling kaj fuĝi al Eŭropo .
La libro de Pininski atentigas la leganton pri Jules-Hercule, princo de Guéméné kaj duko de Montbazon, kiu interalie estis la pli maljuna frato de Ferdinand de Rohan kaj servis kiel militista kunulo de Henry Stuart en 1745.
Dum la sekvaj jaroj, li kaŭzis skandalon pro amrilato kun sia dudekdujara kuzino Louise de Mountbazon : ŝi estis la edzino de unu el liaj plej karaj amikoj, kaj la princo forkuris el la geedzoj kiam gravediĝis Louise.
La familio Walkinshaw posedis la terenojn de Barrowfield kaj Camlachie, kaj la patro de Clementina estis riĉa kaj bonhava komercisto de Glasgovo, kiu interalie fondis la teksistan vilaĝon Calton .
Li fabrikigis por ŝi medalojn, sur kiuj videblis la simbolo de Espero, la mapo de Anglio kaj la blazono de la Stuartoj, kune kun latinaj legendoj kiel Spes Tamen Est Una, tio estas esperante "Estas unu espero".
en 1780) estis laŭdire konfiditaj al la diligenteco de Thomas Coutts, bankisto de Londono kaj distanca parenco de la familio Walkinshaw.
