W 1705 roku podczas Trybunału Litewskiego, który odbył się w Mińsku, szlachta zebrała 50000 złotych .
Roczny dochód zakonników w 1685 roku wynosił 2000 złotych polskich, w 1705 roku – 5000 złotych, w 1749 roku – 4000 złotych .
W 1799 roku budynek został całkowicie przebudowany w stylu klasycyzmu i przystosowany na mieszkanie wysokich urzędników .
Barbary, w 1732 roku – Bractwo Dobrej Śmierci, w 1772 roku – Bractwo Opatrzności Bożej .
W 1713 roku wojewoda miński Krzysztof Zawisza ufundował w kościele kaplicę, do której przekazał ciało św.
W otworzonej przy kolegium w połowie XVIII wieku aptece pracowali infirmarze (opiekuni gabinetu lekarskiego) oraz aptekarze.
W 1723 roku rozpoczęła się przebudowa domu Hegera i wznoszenie przy północno-zachodnim rogu kościoła murowanego dwukondygnacyjnego budynku, w którym znajdowały się pokoje profesorów i magistrów.
W 1701 roku jezuita Antoni Brzostowski, brat Konstantego Brzostowskiego, zapisał na ten cel 14000 złotych.
W 1730 roku pogodzone dzięki staraniom zakonników rody Zawiszów, Bykowskich i Wołodkowiczów ofiarowały kościołowi jezuickiemu srebrne obicie do trumny z ciałem św.
