Zgodnie z tradycją, kiedy Mahomet w nocy uciekł z Mekki do Medyny, Ali spał w łóżku Proroka, z narażeniem życia wprowadzając w ten sposób w błąd jego prześladowców.
W bitwie pod Hunajnem w roku 630/8., jako jeden z niewielu, nie poddał się panice, która ogarnęła wojska muzułmańskie po tym jak wpadły w pułapkę, a według tradycji szyickiej miał zabić chorążego Banu Hawazin, co zadecydowało o zwycięstwie Mahometa.
To on został wybrany do zniszczenia bożków czczonych przez plemiona Banu Aus, Chazradż i Banu Tajj oraz tych znajdujących się w Kaabie.
Zdaniem szyitów Mahomet w ten sposób jasno objawił, że Ali ma przejąć po nim władzę, która następnie ma przejść na jego potomków.
Ali był synem Abu Taliba, stryja Mahometa i głowy rodu Haszymitów, który wziął Proroka na wychowanie po śmierci jego dziadka, Abd al-Muttaliba.
