W 2007 roku tekst kodeksu został zdigitalizowany przez Centrum Badań Manuskryptów Nowego Testamentu w oparciu o wydanie faksymile Lake'a z 1911 roku .
W mediach traktowany jest jako najważniejszy rękopis Biblii i bywa przez nie określany jako „najstarsza pełna Biblia świata” albo nawet „konkurent Biblii” .
W 1859 roku Tischendorf był w klasztorze po raz trzeci, tym razem uzyskując wsparcie finansowe rządu rosyjskiego .
W J 2,3 w miejsce "a kiedy chcieli wina", albo "a kiedy zabrakło wina", (łac.) Codex Sinaiticus podaje taki wariant: "A kiedy nie było wina, ponieważ wino weselne zostało wyczerpane" (wspierany przez a oraz j); w Dz 11,20 (gr.) εὐαγγελιστας (ewangeliści) są zamiast (gr.) ἑλληνιστάς (hellenistów); w Dz 14,9 "nie" zostało wpisane przed słowem "słuchał"; w Hbr 2,4 "żniwa" zamiast "rozdawanie"; w 1 P 5,13 słowo "Babilon" zamienione zostało na "kościół" .
Arabic A dokonał w sumie ośmiu not, z których siedem w Księdze Izajasza, a jedna w Księdze Zachariasza.
W 1975 roku pod północnym murem klasztoru znaleziono 47 skrzyń z ikonami i pergaminami.
Do tej ufortyfikowanej siedziby prawosławnych greckich mnichów można było się dostać jedynie w koszu opuszczanym na linie przez niewielki otwór w murze.
