ამაზე პოლოკს უთქვამს: "...შეხედეთ პასიურად და ეცადეთ მიიღოთ რასაც ნახატი გთავაზობთ და ნუ მოიყვანთ სუბიექტის თემას ან წინასწარ ჩასახულ იდეას იმაზე, თუ რას უნდა ეძებდეთ მასში." პოლოკის მეუღლე, ლი კრასნერი, ამბობდა, რომ პოლოკი "ადრე მის სურათებს ტრადიციულ სათაურებს აძლევდა...
ისინი ადამიანებს აიძულებენ შეხედონ სურათს იმისთვის, რაც ის არის — უბრალოდ ნახატი."  1973 წელს ავსტრალიის ეროვნულმა გალერეამ მისი 1952 წლის ტილო სახელად “ლურჯი პოლუსები” (Blue Poles) $2 მილიონად იყიდა, რაც თანამედროვე ხელოვნების ნიმუშისთვის გადახდილი უდიდესი თანხა იყო იმ დროისთვის.
ეს იყო მისი სხეულის მოძრაობა, რისი კონტროლიც მას შეეძლო, შერეული საღებავის დაუნდობელ დენასთან, გრავიტაციის ძალასა და იმასთან, თუ როგორ შეიწოვდა ტილო საღებავს.
პოლოკის ადრეულ რეპრეზენტაციულ ნამუშევრებს მექსიკელი მიურალისტების დევიდ ალფარო სიქეიროს, ხოზე კლემენტე ოროზკო და დიეგო რივერას გავლენა ეტყობა.
