فعل عبارتی put up with (تاب آوردن، با چیزی سوختن و ساختن) مثال مناسبی برای فعل‌های عبارتی سه‌واژه‌ای است.
در برخی کتاب‌ها معنای فعل عبارتی را از معنای فعل اصلی ِ زاینده، کاملاً متفاوت و غیرقابل حدس ذکر می‌کنند.
نمونه‌ای دیگر در این خصوص، فعل عبارتی come in (داخل شدن) است، فعل اصلی این فعل عبارتی come (آمدن) است که معنای آن با فعل عبارتی ساخته شده همخوانی کامل دارد.
در زبان انگلیسی فعل عبارتی به عبارت یا گروه‌واژه‌ای اشاره دارد که شامل یک فعل اصلی به همراه یک یا چند وند است.
به عنوان مثال در این لغت‌نامه عبارت sit down (نشستن) یک فعل عبارتی نیست.
اصطلاح فعل‌های عبارتی را نخستین بار استاد دستور زبان انگلیسی به نام لوگان پیرسال اسمیت (Logan Pearsall Smith) به کار برد.
در زبان انگلیسی و به ویژه در گفتگوهای روزمره و غیررسمی، فعل‌های عبارتی بسیار رایج و متداول هستند.
به پیروی از این قاعده به عنوان نمونه sit down (نشستن) و fall over (افتادن و زمین خوردن)، فعل عبارتی به شمار نمی‌روند.
فعل‌های عبارتی متداول زبان انگلیسی باستان فعل‌های پیشونددار جدانشدنی بودند به طوریکه وند به شکلی جدانشدنی به آغاز فعل متصل می‌شد.
برای تسلط و فراگیری کامل زبان انگلیسی، فراگیری فعل‌های عبارتی یک ضرورت است.
واژه‌نامه وبستر مثالی در این خصوص آورده است، فعل عبارتی look forward to در این دیکشنری معادل فعل اصلی expect می‌باشد.
گاهی اوقات فعل‌های عبارتی معادل فعل اصلی دارند مثلاً take off (تخفیف گرفتن و تخفیف دادن) دارای مترادف deducte با همین معنا است ولی گاهی معادلی نمی‌توان برای فعل عبارتی یافت، به عنوان نمونه take off (بلند شدن هواپیما از فرودگاه) دارای جایگزین خاصی نمی‌باشد.
در اواخر دوره انگلیسی میانه، فعل‌های عبارتی به سه گروه تقسیم می‌شدند.
بسیاری از فعل‌های عبارتی بر پایه فعل‌های اصلی do، make، go، get، turn و run ساخته می‌شوند که از لحاظ معنی واژگانی سنخیت بسیار کمی با فعل‌های اصلی‌شان دارند.
